fbpx

Het belang van therapietrouw

Wanneer de arts een geneesmiddelenbehandeling voorschrijft dan is het van het grootste belang dat die behandeling correct gevolgd wordt. Dat lijkt evident, maar cijfers tonen aan dat dat vaak niet het geval is. En dat heeft natuurlijk nefaste gevolgen voor de gezondheid. Als de behandeling niet trouw gevolgd wordt, dan kan de ziekte ook niet verdwijnen. En als de behandeling niet succesvol is worden er vaak bijkomende geneesmiddelen voorgeschreven die in dat geval nutteloos zijn en soms ook gevaarlijk.

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie is deze therapieontrouw een typisch probleem van chronische ziekten. Het fenomeen komt inderdaad voor “in alle situaties waarbij een patiënt zichzelf geneesmiddelen moet toedienen, ongeacht de aard van de ziekte”. Een behandeling correct opvolgen is niet zo gemakkelijk als op het eerste gezicht lijkt.

Verschillende factoren spelen een rol, zoals het aantal in te nemen geneesmiddelen, het aantal dosissen per dag, de bijwerkingen van de behandeling, de aanwezigheid van andere aandoeningen, het gebrek aan informatie over de ziekte enz. “Anderzijds is het zo dat therapietrouw een dynamisch fenomeen is, dat kan variëren in de tijd en naargelang de omstandigheden. Zo ziet men vaak een tijdelijke verbetering in de zelfopvolging enkele dagen voor een doktersbezoek of stelt men vast dat de patiënt ‘s avonds of in het weekend net vaker zijn geneesmiddelen vergeet te nemen, met soms dramatische gevolgen” aldus de Belgische Cardiologische Liga.

In de loop van april 2012 werd onder leiding van het Belgisch Hypertensie Comité een proefenquête gehouden die beantwoord werd door 300 patiënten in gespecialiseerde consultaties (cardiologie en nefrologie) in 12 centra in het noorden en het zuiden van het land. De eerste resultaten van de enquête wijzen erop dat slechts 53% van de patiënten die de vragenlijst invulden de behandeling strikt naleven, terwijl 26% een matige therapietrouw en 21% een zwakke therapietrouw vertonen.

Deze eerste Belgische cijfers bevestigen de gegevens van de WGO op wereldniveau, namelijk dat slechts 50% van de chronisch zieken hun behandeling op correcte wijze naleven. Op het eerste zicht vormen de Belgen daar dus geen uitzondering op.